شاید برای شما هم پیش آمده باشد که با بخش UEFI سیستم های جدید مشکل داشته باشید. تکنولوژی UEFI از Legacy BIOS پیشرفته تر است. مشکل اصلی زمان نصب سیستم عامل است. در مقاله امروز آنی یار قصد داریم تا راه حلی برای رفع مشکل UEFI و تفاوت BIOS با UEFI ارائه دهیم. با ما همراه باشید.

پیشنهاد می‌کنیم آخرین مطالب آنی یار با موضوعات ۷ روش برای دانلود یک سایت به طور کامل ، نحوه حذف کامل ویروس ها ، بدافزارها و باج افزارها در کامپیوتر ، تقویم ۹۹ در یک نگاه و هر آنچه درباره ثبت نام ، دریافت و پیگیری کارت سوخت باید بدانیم را مطالعه نمایید.

 

تفاوت uefi با bios

 

یکی از تکنولوژی های جدیدی که دردسر ساز شده و خیلی از کاربران غیر حرفه ای را دچار چالش کرده، تکنولوژی UEFI است. معمولا کاربران زمانی با UEFI به چالش بر می خوردند که می خواهند بر روی کامپیوترشان سیستم عامل نصب کنند. نصب سیستم عامل در کامپیوتری هایی که از تکنولوژی UEFI بهره می برند دارای شرایط خاصی است و آماده نبودن هر کدام از آنها باعث شکست در فرایند نصب سیستم عامل می شود. این چالش ما را بر آن داشت تا به این آموزش بپردازیم.

 

BIOS

BIOS یا Basic Input/Output System نوعی Firmware یا میان افزار است و اولین برنامه ای است که پس از روشن شدن کامپیوتر، اجرا می شود. این Firmware درون چیپی بر روی مادربورد قرار دارد. BIOS وظیفه راه اندازی اولیه و تست سلامت قطعات ضروری سیستم را به عهده دارد و پس از آن که مطمئن شد همه قطعات سالم هستند و مشکلی ندارند، سیستم عامل را پیدا کرده و کنترل سیستم را به او می سپارد.

 

تفاوت uefi با bios

 

BIOS در بر دارنده کدهای کنترلی عمومی ضروری برای کار با سخت افزار هاست و سیستم عامل و برنامه ها به جای کنترل مستقیم سخت افزار، از BIOS و کنترل های آن برای این منظور استفاده می کنند. مثلا برای استفاده از قابلیت Virtualization در CPU، باید این قابلیت فعال شود، اما فعال سازی این قابلیت را نمی توان از درون سیستم عامل انجام داد، بلکه باید از راه تنظیمات BIOS آن را فعال کرد و اگر این قابلیت در BIOS غیر فعال باشد، سیستم عامل نمی تواند از آن بهره گیرد.

اگر به هر دلیلی BIOS کار نکند، در این صورت سیستم کار نخواهد کرد زیرا روشن شدن سیستم و چرخش فن ها تا تعیین فرکانس کاری پردازنده و بارگذاری درایورهای لازم برای بوت کردن سیستم عامل بر عهده BIOS است.

 

محل قرارگیری BIOS

در مادربرد های قدیمی BIOS در حافظه ROM بر روی مادربرد قرار داشت. در مادربردهای جدیدتر، BIOS در حافظه Flash قرار دارد. قرار گرفتن BIOS در حافظه Flash این امکان را فراهم می کند تا راحت تر بتوان BIOS را Update کرد و Feature های جدید به آن افزود و باگ های آن را زدود. البته خطر آلوده شدن BIOS توسط Rootkit های بایوسی هم از معایب قرار گرفتن BIOS در حافظه Flash است.

 

Dual-BIOS

در برخی از مادربرد ها، دو چیپ BIOS قرار داده می شود که یکی از چیپ ها به عنوان چیپ اصلی یا Main BIOS و دیگری به عنوان چیپ پشتیبان یا Backup BIOS است. در صورتی که چیپ Main BIOS دچار مشکل شد و نتوانست سیستم را راه اندازی کند، Backup BIOS وارد عمل شده و با تنظیمات پیش فرض خود، سیستم را راه اندازی می کند.

 

dual bios

 

از آنجایی که BIOS یک حافظه فقط-خواندنی است، بنابراین تنظیمات کاربر بر روی BIOS ذخیره نمی شود. بنابراین کار دیگری که BIOS باید انجام دهد ذخیره کردن تنظیماتی است که کاربر در BIOS انجام می دهد تا در زمانی که کامپیوتر خاموش است این تنظیمات حفظ شود. BIOS این تنظیمات را در حافظه CMOS نگهداری می کند. حافظه CMOS، انرژی خود را از طریق باتری ای که بر روی مادربرد وجود دارد تامین می کند.

 

uEFI vs BIOS

 

اگر این باتری از روی سیستم برداشته شود و یا باتری به هر دلیلی نتواند به انرژی دادن خود به CMOS ادامه دهد، BIOS از تنظیمات پیشفرض خود برای راه اندازی سیستم استفاده خواهد کرد.

 

UEFI و ارتباط آن با EFI

UEFI سرنام Unified Extensible Firmware Interface است و مدل توسعه یافته ای از EFI است. EFI برای اولین بار توسط شرکت Intel به عنوان واسطی بین Firmware)مانند BIOS) و سیستم عامل برای کامپیوتر های با معماری IA طراحی و پیاده سازی شد. آخرین نسخه اختصاصی شرکت اینتل از EFI، EFI 1.10 است. در سال ۲۰۰۵ انجمن Unified EFI با هدف صنعتی سازی و توسعه EFI شکل گرفت. این انجمن کار توسعه خود را با EFI 1.10 آغاز کردند. تصویر زیر رابط کاربری مربوط به مادربرد ASUS را نشان می دهد که از تکنولوژی UEFI بهره مند است.

 

UEFI vs BIOS

 

ارتباط UEFI و BIOS

UEFI آمد تا جایگزینی برای BIOS باشد، اما در عمل بسیاری از سیستم های UEFI از BIOS هم پشتیبانی می کنند.

به نوعی می توانیم UEFI را به عنوان یک BIOS مدرن و پیشرفته با توانایی های بالا در نظربگیریم. وجود تکنولوژی UEFI امکانات خاصی را در اختیار ما قرار می دهد. برخی از این Feature ها عبارتند از: قابلیت Secure Boot ، Cryptography ، دسترسی های Remote، ابزارهای خطایابی سیستم، رابط کاربری پیشرفته و زیباتر با امکان استفاده از Mouse و فونت های زیباتر، امکان ساخت User Account با دسترسی های مختلف، قالبلیت بوت سریعتر، قابلیت بوت با هارد دیسک GPT، و مواردی از این دست.

با تنظیماتی که در BIOS وجود دارد می توانیم انتخاب کنیم که از قابلیت های UEFI استفاده بکنیم یا خیر.

اصطلاح UEFI BIOS به UEFI اشاره دارد و Legacy BIOS به BIOS.

 

ارتباط UEFI و BIOS

 

BIOS با خواندن اولین سکتور از هارد دیسک و اجرای کدهای آن، سیستم عامل را از هارد دیسک بوت می کند. BIOS کدهای ۱۶ بیتی را اجرا می کند در حالی که امروزه سیستم ها از پردازنده های ۳۲ بیتی و ۶۴ بیتی بهره می برند. این در حالی است که UEFI با اجرای برنامه های EFI (که دارای پسوند .efiهستند) از EFI System Partition که بر روی دیسک قرار دارد، سیستم عامل را بوت می کند.

 

تفاوت UEFI و legacy BIOS

حد اکثر حجم پارتیشن در MBR, برابر با ۲ ترابایت میباشد, در حالیکه در UEFI, برابر با ۹ زتابایت است.

MBR میتواند حداکثر ۴ عدد پارتیشن داشته باشه, در حالیکه GPT میتواند تا ۱۲۸ پارتیشن داشته باشد.

MBR میتواند فقط یک عدد بوت لودر را ذخیره کند در حالیکه GPT یک سیستم جداگانه به نام سیستم پارتیشن EFI برای ذخیره کردن چندین بوت لودر دارد. اگه دو یا سه سیستم عامل داشته باشید, EFI گزینه مناسبی است, چون هر یک از این سیستم عامل ها نیاز به بوت لودر دارند که EFI می تواند این بوت لودرها را در خودش ذخیره کند.

UEFI بوت امن را ارائه میدهد که می تواند از ویروس هایی که موقع بوت عمل میکنند جلوگیری کند.

ریموت و کنترل سیستم بدون نیاز به سیستم عامل

و سرعت دقت امکانات و …

 

نصب سیستم عامل در حالت UEFI

شرایط لازم برای این که سیستم عامل با موفقیت بر روی سیستم UEFI نصب شود:

۱- نوع دیسک:

باید از نوع GPT باشد.

تصاویر زیر گویای این شرط از نصب ویندوز بر روی سیستم UEFI است:

تصویر اول: ویندوز نمی تواند بر روی دیسک نصب شود، چون از نوع MBR است. در سیستم های EFI، ویندوز تنها بر روی دیسک GPT قابل نصب است.

دکمه Next غیر فعال است.

 

ارتباط UEFI و BIOS

 

تصویر دوم: دیسک از نوع GPT است. بر روی دیسک ۳ پارتیشن پیشفرض به همراه یک پارتیشن برای نصب ویندوز می بینید.

دکمه Next فعال است.

 

نصب سیستم عامل در حالت UEFI

 

۲- نوع سیستم عامل

تنها نسخه های خاصی از ویندوز هستند که توانایی نصب بر روی سیستم های UEFI را دارند.

 

۳- فایل های مورد نیاز بوت در حالت UEFI

برای اینکه سیستم عامل با موفقیت نصب شود باید پوشه EFI و محتویات آن که برای بوت کردن در حالت UEFI ضروری هستند وجود داشته باشد.

در سیستم های دارای قابلیت UEFI چرا کاربران تریجیح می دهند همچنان از BIOS استفاده کنند؟

 

دلیل اول: نوع هارد دیسک.

از آنجایی که بسیاری از کاربران به دلیل بی اطلاعی از تفاوت GPT یا MBR و قابلیت های سیستم خود، نوع هارد دیسک را MBR انتخاب می کنند و سپس به پارتیشن بندی و انتقال فایل ها بر روی پارتیشن ها می کنند، بنابراین نمی توانند از این دیسک برای نصب ویندوز در حالت UEFI استفاده کنند زیرا دیگر به سادگی امکان تبدیل دیسک به GPT وجود ندارد و برای تبدیل MBR به GPT باید تمام پارتیشن ها پاک شوند.

 

دلیل دوم: نوع سیستم عامل

همه سیستم عامل ها توانایی نصب در حالت EFI ( یا همان UEFI) را ندارند. زیرا از ویندوز ۷ به قبل، نسخه های ۳۲ بیتی ویندوز قابل استفاده در حالت UEFI نیستند.

 

دلیل سوم: نبودن فایل های مورد نیاز بوت در حالت UEFI

برای این که بتوانید در حالت UEFI با DVD یا USB بوت کنید باید حتما فولدری به نام EFI و فایل های آن وجود داشته باشد.

 

نصب سیستم عامل در حالت UEFI

 

برآورده نشدن هر کدام از شرایط بالا می تواند باعث شکست در فرایند نصب ویندوز شود. بنابراین کاربران ترجیح می دهند تا همچنان از Legacy BIOS استفاده کنند که در این حالت تقریبا همه سیستم عامل ها بدون دردسر نصب می شوند.


در صورت نیاز به راهنمایی در مورد این مطلب و یا هر مشکلی در زمینه کامپیوتر و موبایل با شماره پشتیانی  ۹۰۹۹۰۷۰۵۴۳ (سراسر کشور) و یا ۹۰۹۲۳۰۵۰۳۱ از تهران تماس بگیرید.